نوشته‌ها

اجتماع و اعتیاد

غلبه بر چالش های اجتماعی و اعتیاد

غلبه بر چالش های اجتماعی و اعتیاد

اجتماع و اعتیاد

اجتماعی

 تاثیر خانواده و مدارس برای غلبه بر چالش های اجتماعی و اعتیاد

بدون هیچ شکی مصرف سیگار، مواد مخدر و قرص های روان گردان در مدارس اصلی ترین دغدغه خانواده ها و مدیران مدارس است. این دغدغه در سال های اخیر به قدری با سرعت در حال گسترش و شتاب گرفتن است که مدیران کلان آموزش و پرورش کشور نیز، در نهایت این واقعیت را پذیرفته اند. در تمامی آمارهایی که در سال های اخیر در رابطه با آسیب های اجتماعی در مدارس ارائه گردیده است، به ترتیب مصرف سیگار و استفاده از مواد مخدر سنتی و متاسفانه صنعتی در جایگاه های اول تا سوم هستند. طبق برخی از این آمارها مصرف سیگار در مدارس در سال های اول دهه ۹۰ دارای رشد سالیانه ۳٫۵ درصدی در شهرستان ها و رشد ۶٫۵ در صدی در برخی از این سال ها در تهران داشته است.

به دلیل همین دغدغه ها و همچنین باور به اینکه مدرسه پس از خانواده دومین سد دفاعی در برابر آسیب های اجتماعی متوجه دانش آموزان است؛ اینبار در ۲ مقاله پیوسته قصد داریم تا شما را با اصلی ترین آسیب های اجتماعی موجود در مدارس و همچنین راهکارهای عملی مقابله با آنها آشنا نمائیم.

در مقالات پیشین به آسیب های اجتماعی نوجوانان ( بویژه در رابطه با موضوع اعتیاد ) و همچنین نقش خانواده در سلامت فرزندان ( با رویکرد دوری از سیگار ) پرداخته ایم. به شما توصیه می کنیم اگر به مباحث پیشگیری از آسیب های اجتماعی در حوزه کودکان و نوجوانان علاقه مند هستید؛ این دو مقاله را مطالعه بفرمائید.

در این دو سری مقاله اما قصد داریم با تمرکز بر نقش آموزش و پرورش و مدارس در پیشگیری از آسیب های اجتماعی بویژه در حوزه مصرف سیگار و مواد مخدر به طور مفصل بپردازیم. همچون همیشه محوریت این گفتگو بر روی اصل پیشگیری خواهد بود. نقش آموزش و پرورش و مدارس بویژه در مواردی پررنگ تر است که بعلت شرایط اقتصادی، محیطی، اجتماعی و یا سکونی خانواده ها به هر دلیلی قادر به آموزش صحیح و به پشتوانه آن ، نظارت کافی بر روی فرزندانشان نیستند.

متاسفانه در همین مناطق نیز شاهد بروز بیشترین آمارهای درگیری کودکان و نوجوانان با بزهکاری و همچنین مصرف دخانیات و مواد مخدر توسط دانش آموزان هستیم. بی توجهی به حاشیه نشینی و همچنین عدم تخصیص بودجه کافی به واحدهای آموزشی در مناطق محروم، موجب گردیده است که آموزش و پرورش که در واقع رکن اساسی پیشگیری از انواع آسیب های اجتماعی است، نتواند به درستی به مسئولیت های خود عمل کند.

چهار عامل اصلی در درگیری دانش آموزان با مواد مخدر و انواع روان گردان ها وجود دارد که به شرح زیر است :

۱- همانطور که پیشتر گفتیم عدم نظارت و آموزش صحیح فرزندان در خانواده، اولین علت است. این موضوع تا حد زیادی و در صورت وجود یک برنامه مدون در سیستم آموزش و پرورش قابل جبران است.

۲- پایین بودن سطح اعتماد به نفس و مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان یکی دیگر از دلایل آسیب پذیر بودن آنها در برابر انواع آسیب های اجتماعی است. این مهارت می تواند در صورت یک سری آموزش های اولیه به راحتی قابل رفع باشد.

۳- آسیب پذیر بودن منطقه و محله زندگی دانش آموزان. همانطور که کمی قبل به آن اشاره کردیم از دیگر عوامل جدی برخورد زود هنگام کودکان و نوجوانان با مقوله ی دخانیات و مواد مخدر است. در این زمینه هم مدارس می توانند با معرفی آسیب ها و راهکارهای آسان مقابله با آنها دانش آموزان را تا حد زیادی با این موارد آشنا نمایند.

۴- کنترل ارتباطات و دوستان و همسن و سالان کودکان و بویژه نوجوانان یکی دیگر از مواردی است که می تواند سهم بسزائی در کاهش اثرگذاری منفی این فاکتور اساسی باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متاسفانه امروز مشکل اعتیاد به مواد مخدر بحرانی همه گیر و جهانی است. چرخش مالی سالیانه نزدیک به ۲۰۰۰ میلیارد دلار موجب گردیده است تا این کسب و کار کثیف و سود آور و به طبع آن، طمعِ گردانندگان کارتِل ها و مافیای بزرگ مواد مخدر مدام به دنبال مشتریان جدید باشند. این امر باعث رشد چشمگیر سالیانه مصرف مواد مخدر در افراد زیر ۱۸ سال باشد. متاسفانه آخرین آمارها در اواخر دهه هشتاد از مصرف بسیاری از مواد مخدر رایج در کشور توسط چیزی نزدیک به ۷ درصد از دانش آموزان کشورمان نیز گواهی می دهد. آماری که به عقیده بسیاری از کارشناسان بسیار خوش بینانه اعلام شده است. هم مرزی کشور ما با افغانستان که سالیانه بیش از ۷ هزار تن مواد مخدر در آن تولید می شود، تقریبا ما را با هزار کیلومتر مرز مشترک با این کشور در مقابله با مواد مخدر و ترافیک آن به اروپا، بی دفاع کرده است و این دقیقا جایی است که چشم امید بسیاری از خانواده ها و جامعه شناسان به سیستم آموزش و پرورش کشور در جهت آگاهی رسانی و پیشگیری است. ما در مقاله بعدی به هشت فاکتور و عملکردی که می تواند سهم آموزش و پرورش را از میزان ناچیز فعلی در مقابله با سوء مصرف مواد مخدر و از همه مهمتر، آلودگی نوجوانان و جوانان به این مواد افزایش دهد، خواهیم پرداخت. اما در این جا به طور خلاصه توجه شما را به سه راهکار همکاری بین خانواده ها و مدارس در جهت افزایش میزان مصونیت کودکان و نوجوانان در مواجحه با مواد مخدر جلب می کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۱- وجود ارتباط پایدار بین معلمان و مدیران مدرسه و خانواده ها :

 

خانواده و مدرسه می بایست در یک همکاری مستمر و بدون وقفه یکدیگر را از حالات و روحیات دانش آموزان مطلع نمایند؛ زیرا هر تغییر عمده ای در رفتار دانش آموزان می تواند نشانه ای از درگیری احساسی و یا عملی او با یک معضل و یا چالش و آسیب اجتماعی باشد.

۲- پررنگ تر شدن جایگاه کلاس های پرورشی و انجمن های اولیاء و مربیان :

در جهت تکمیل ارتباط خانواده و مدرسه، وجود یک انجمن اولیاء و مربیان پویا ضروری است. ضمنا در کنار کلاس های آموزش مرسوم، وجود و برگزاری کلاس های آموزش و پرورشی در جهت آشنایی دانش آموزان با آسیب های اجتماعی و بویژه چالش اعتیاد، حیاتی به نظر می آید.

۳- برگزاری برنامه های کمک آموزشی، جشنواره ها و سایر اقدامات فرهنگی :

مهمترین موضوع برای پیشگیری از درگیری کودکان و نوجوانان با مقوله دخانیات و مواد مخدر، اقدامات فرهنگی است. ما در مقاله ای بصورت مفصل به این مقوله پرداخته ایم و به شما توصیه می کنیم در صورتی که به این سر فصل علاقه مند هستید، مطالعه این مقاله را از دست ندهید. بسیاری از جامعه شناسان و متخصصان حوزه آسیب های اجتماعی در میان کودکان و نوجوانان اعتقاد دارند دانش آموزانی که در مدارس با برنامه های فرهنگی و صد البته جذاب که خود نیز در آنها نقش اساسی دارند، با موضوع آسیب های اعتیاد آشنا می شوند، قطعا از مصونیم بیشتری نسبت به سایر همسنان خود برخوردار می گردند

 

جهت تهیه پکیج آموزشی ترک سیگار اینجا کلیک کنید

 

از تصمیم تا رهایی

قطع مصرف دخانیات در ۴ روز

 

نگاهی نو به اعتیاد و معتاد

 

——————————————————————-

عنوان : نگاهی نو به اعتیاد و معتاد

 

 

 

 

 

شاید دیگر وقت آن فرا رسیده باشد که مردم و مسئولین از تعارف های مرسوم با آمارهای وحشتناک میزان سوء مصرف مواد مخدر در ایران، دست برداشته و در فکر راهکاری برای معضل اعتیاد باشند. آمارهای جهانی متاسفانه از حقایق بیشتری پرده برمی دارند که شاید خلاصه همه آنها در یک جمله و در یک آمار بیان شود: ایران دومین کشور مصرف کننده مواد مخدر در دنیاست و این یک فاجعه فرهنگی و اجتماعی است. جدا از بی اعتبار شدن ایران در جهان، از نگاه داخلی نیز امر سبب از بین رفتن سالیانه بیش از هزار میلیارد تومان سرمایه می شود.

 

چیزی بیش از بودجه کل وزارت آموزش و پرورش. البته گفتگو در رابطه با موضوع اعتیاد تا بدان حد دارای پیچیدگی و گستردگی است، که تجمیع نام بردن از عنوان های آن هم حتی در این مقاله نمی گنجد.

قطعا شرایط اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور ما در دهه های گذشته یکی از اصلی ترین عوامل بوجود آورنده سیر صعودی سوء مصرف مواد مخدر در ایران بوده است. با قبول این موضوع و همچنین این نکته که حقیقتا تغییر در این شرایط عزمی در ابتدا عمومی و البته با هدایت دولتی نیاز دارد، در این مقاله بیشتر سعی داریم به ساده ترین اموری که هر یک از ما می توانیم در مقابل یک فرد معتاد از خود ابراز نماییم، بپردازیم. یعنی بدانیم اگر معتاد از دایره ی دوستانمان است، چگونه با او مواجه شویم و اگر فردی از اعضای خانواده مان درگیر معضل اعتیاد و این بیماری بود، چگونه با او گفتگو کنیم. محوریت این مواجحه بر پایه ی امور عاطفی و روانی بوده که امروزه به باور بسیاری از صاحب نظران این عرصه، مهم ترین دلیل آغاز اعتیاد و مهم ترین انگیزه ی ترک آن است. فعالین حوزه ی پیشگیری از اعتیاد افراد اعتقاد دارند، آغازگر ارتباط هر فرد معتاد با مواد مخدر یک کمبود روانی است. این کمبود می تواند ریشه در علل مختلفی همچون خانواده، تجربیات شدید احساسی – عاطفی، معضلات کاری و اقتصادی و یا روحیات و احساسات منحصر بفرد و خاص باشد.

پس اول از همه باید در نظر داشته باشیم فرد درگیر سوء مصرف، تنها انسانی است که به یک دلیل خاص، احساس کرده است می تواند با استفاده از مواد مخدر، جایگزینی یافته باشد. پس شاید اصلی ترین مسئولیت ما برای مقابله با اعتیاد در اطرافیانمان، توجه به این کمبودها و شنیدن آنها باشد. بطور مثال آمارها نشان می دهد مصرف مواد مخدر در دبیرستان های کشور در دهه ی گذشته شیبی به شدت صعودی داشته است.

 

 

 

 

 

 

 

به نظر می رسد ارتباط مستقیمی بین سرعت گرفتن این شیب و قطع ارتباط عاطفی – کلامی نسل جوان و نوجوان امروز با والدینشان وجود داشته باشد. بدیهی است نوجوانی که والدینی شنوا داشته باشد، از بسیاری از چالش ها و معضلات وابسته به سن و سال و روحیاتش آسان تر و ایمن تر عبور خواهد کرد و یا چه شانسی می توان برای دانش آموزی که پدر و مادری معتاد دارد، برای معتاد نشدن قائل بود؟! همین آمار نشان می دهد بیش از ۷۵ درصد دانش آموزان معتاد دارای پدر، مادر و یا والدینی معتاد هستند.

این آمارها همگی نشان از یک خطر بسیار جدی در هر خانواده ای دارند و شاید دیگر هیچ خانواده ای خود را صد درصد ایمن از این خطر نداند. به همین منظور در ادامه به چند راهکاری که در خانواده و جامعه و البته در مراودات روزانه مان با یک فرد آشنا و حتی غریبه ی معتاد داریم، خواهیم پرداخت.

  • شنیدن : همانطور که پیشتر و به طور خلاصه اشاره کردیم، برای پیش گیری و یا حتی درمان اعتیاد، مهم ترین گام شنیدن فرد معتاد است. چیزی که متاسفانه بسیار به ندرت اتفاق می افتد. بسیاری از نوجوانانی که به دنبال تخلیه هیجاناتی که خواسته ی سن و سالشان است و حتی در بسیاری از مواقع به دلیل تغییرات هورمونی و فیزیولوژیکی اتفاق می افتد، دست به تجاربی عجیب و پر ریسک می زنند، خانواده هایی دارند که هنوز ضرورت گفتگو در خانواده را درک نکرده اند. نوجوانان باید احساس کنند که خانواده ی آنها مشتاق شنیدین تجربیات او و همچنین عواطف و احساساتش هستند. این موضوع نوجوان را برای هر تجربه ای حتی پر ریسک در خانه نگاه می دارد و طبیعتا این امر موجب می شود او قبل از هر تجربه ای، شنوای تجربیات والدین مورد اعتمادش باشد.
  • رو راستی : فرد معتاد به خودی خود در یک انکار از وضعیت فعلی اش قرار دارد و این امر به اشتباه در اطرافیانش نیز اتفاق می افتد. معمولا در ماه های اولیه که حیاتی ترین روزهای مقابله با اعتیاد است، این موضوع بیشتر اتفاق می افتد. در ماه های اول با وجود اینکه وابستگی های جسمی و مهم تر از آن وابستگی های روحی شکل گرفته باشد، شخص مصرف کننده هنوز باور یک تفنن و سرگرمی را به مواد مخدر دارد و یا نهایتا یک واکنش دفاعی به ناملایمات روزمره ی زندگی. به همین دلیل او به صورت ناخودآگاه، اعتیاد خود به مصرف آن نوع خاص از مخدر را انکار می کند. متاسفانه این انکار به اطرافیان او نیز منتقل می شود. آنها نیز در یک رودربایستی مخرب، همه چیز را عادی جلوه داده و سعی در حفظ تمامی رسوم و روابط درون خانوادگی بصورت نرمال دارند.
  • این موضوع نه تنها کمکی به شخص معتاد نمی کند، بلکه فضایی آزادتر و دیواری ضخیم تر بین او و خانواده ایجاد می کند. پس بهتر است با حقیقت و روراستی با او مواجه شوید و بدون آسیب زدن به احساساتش در رابطه با شرایط موجود و آسیب هایی که قطعا با آن مواجه خواهد شد، با او سخن بگویید. البته فراموش نکنید شرط اول، شنیدن است.
  • محبت کنید : خوشبختانه در سال های اخیر حرکتی کاملا مردمی در حال شکل گرفتن و گسترش است. این نگاه نو بسیار فراتر از جمله تکراری : ” اعتیاد یک بیماری است، نه جرم ” رفته است. مردم این روزها با تمام شرایط سختی که تحمل می کنند، نگاهی انسانی تر به معتادین و بی خانمان ها دارند. این امر را می توان در گسترش کمپ های خیرین برای ارائه خدمات پزشکی، سلامتی، غذای گرم و حتی ارائه جای خواب گرم به معتادین، به وضوح مشاهده کرد. پس با این امیدواری که درک بهتر هر انسانی، شنیدن او، روراستی با او و در نهایت محبت کردن می تواند نه تنها یک معتاد را دوباره به زندگی بازگرداند، بلکه قطعا می تواند از معتاد شدن بسیاری دیگر نیز جلوگیری کند.

 

 

 

 

 

امیدواریم این مقاله کمی توجه ما را به ابعاد جدیدی از موضوع اعتیاد و کمک به فرد معتاد جلب کرده باشد. اگر این مقاله ما را دوست داشتید، سایر مقالات ما را در زمینه سیگار و نوجوانان و چند مقاله دیگر، مطالعه بفرمایید.

شاد و سلامت باشید.

 

داروی ترک سیگار

داروی ترک سیگار

 

داروی ترک سیگار

از آنجایی که یکی از روش های متداول ترک سیگار استفاده از دارو های ترک سیگار می باشد تصمیم گرفتیم که در این مقاله موضوعاتی را در این رابطه بیان بکنیم.البته یادآور می شوم که موارد ذکر شده در این مقاله صرفا نظر شخصی من می باشد که سالهای بسیار زیادی است که در زمینه کمک و آموزش به افرادی که تصمیم دارند سیگار را ترک کنند بیان می شود .

انواع داروی ترک سیگار

دارو هایی که برای ترک سیگار وجود دارد و متاسفانه تهیه آن هم برای همه افراد بسیار راحت است انواع مختلفی دارد.
یکی از جدیدیترین دارویی که به بازار ارائه شده تا بتواند کمک افراد بکند داروی وارلیکنین است که سازندگان این دارو بر این باور هستند که افرا با مصرف این دارو که تثریبا قیمت بسیار بالایی هم دارد می توانند وسوسه ها و هوس هایی که در جهت مصرف سیگار راست را از بین برنند و اینگونه می گویند که یک فرد سیگاری با مصرف این دارو در طول مدت ۳ الی ۶ ما میل خود را به مصرف سیگار از دست می دهد.
با توجه به اینکه من مشاوره و آموزشهای زیادی در این رابطه با افراد مختلف داشته ام تجربه نشان می دهد که با اینکه دلایل علمی خوبی برای عملکرد این دارو و یا هر داروی دیگری وجود دارد ولی معمولا افراد بسیار کمی موفق می شوند که با این روش سیگار خود را ترک کنند و اکثر افرادی که این دارو ها را استفاده می نمایند از عدم رضایت و موفقیت خود در این زمینه می گویند.

چرا دارو ی ترک سیگار موفقیت آمیز نیست؟

داروی ترک سیگار

با توجه به این که وابستگی به سیگار و اعتیادی که به نیکوتین وجود دارد در یک فرد مصرف کننده تقریبا ۹۷ در صد یک وابستگی روانی و ذهنی می باشد و معمولا وسوسه و هوس مصرف سیگار یک میل و کشش دورنی می باشد خیلی دور از ذهن است که یک دارو و یا جایگزینی بتواند این کشش درونی را که در حقیقت ساخته و پرداخته ذهن بیمار یک فرد است را از بین ببرد.
بیماری اعتیاد و ااعتیاد به نیکوتین در حقیقت یک بیماری سه بعدی است که فرد وابسته را از سه جنبه روانی،روحی و جسمی درگیر خود کرده است.

خلاءهای روحانی و معنوی و یا یک درد عاطفی و آشوب های درونی از جمله عوامل مصرف سیگار است که فرد سیگاری فکر می کند مصرف سیگار و نیکوتین می تواند جایگزین مناسبی برای این کمبودهای اخلاقی و روحانی خود باشد.
در مشاوره هایی که در رابطه با سیگار به افراد می دهم معمولا افراد از یک درد روانی با من صحبت می کنند که خود نمی دانند سر منشاءاصلی آن کجا است و چون افراد سیگاری فکر می کنند که نمی توانند در مقابل این افکار مزاحم ایستادگی کنند خود را وابسته به یک ماده بیرونی که آرامش نسبی و موقتی را به آنها می دهد می کنند و در این میان چه چیزی می تواند بهتر از یک نخ سیگار برای آن شخص باشد.
حال شما دوست عزیز باید خود تصمیم بگیرید و این را بگویید که آیا به نظر شما داروی ترک سیگار و جایگزین های مختلف می تواند که راه حل مناسبی برای بر طرف کردن این خلاءهای روحی و روانی و کبودهای عاطفی یک فرد باشد.
سیگاری که در تمام مسیبت ها یک همدم و در تمام خوشی ها یک یار دوست داشتنی برای یک فرد سیگاری است آیا می توان با مصرف دارو آن را از فرد سیگاری گرفت.

همان طور که پیشتر از این گفتم معمولا افراد با استفاده کردن از این نوع دارو ها و یا جایگزین های دیگر موفق به ترک سیگار نمی شوند.شاید برای فردی که بخواهد سیگار را ترک کند و احساس کند نمی تواند از پس وابستگی جسمی خود که به عقیده ما تنها ۳ درصد از این وابستگی را در بر گرفته است بر آید بتواند در شروع کار کمک کننده و تسهیل کننده باشد اما در نهایت یک فرد سیگاری باید از لحاظ ذهنی و وابستگی روانی بتواند خود را آماده یک تغییر جدی و ارزش مند نماید.
باورهای غلطی که در ذهن یک فرد سیگاری می باشد و دائما باعث ایجاد میل و هوس مصرف سیگار می شود به دلیل اینکه طی سالیان دراز ایجاد شده اند و در ذهن نا هوشیار افراد جای گرفته اند را فقط می شود به مرور زمان و با آموزش و آگاهی در این رابطه از بین ببرد .